Jak długo ryby żyją

Miłośników akwarystyki, zwłaszcza hodowców pielęgnujących posiadane ryby od ich przyjścia na świat, interesuje niewątpliwie sprawa długowieczności poszczególnych gatunków. Odpowiedź na tego rodzaju pytanie jest trudna, gdyż badania na ten temat prowadzone w warunkach akwariowych nie dają jednoznacznych wyników.

Nic w tym dziwnego, ponieważ w sztucznych, akwariowych warunkach życie ryby akwariowe może być skrócone lub też nienaturalnie wydłużone. Na ogół uważa się, że u ryb akwariowych większość osobników dożywa zaledwie kilka lat (3—5).

Dłuższy żywot wiodą jedynie niektóre gatunki z rodziny karpiowatych, np. karasie złote — welony czy tebskopy, u których poszczególne osobniki osiągają niekiedy wiek 20 i więcej lat. Niektóre ryby drapieżne, np. szczupaki, żyją tak długo jak ludzie, a więc 50 do 70 lat, pewne zaś gatunki z rodziny jesiotrowatych — nawet powyżej 100 lat. Interesującym niewątpliwie dla każdego hodowcy faktem jest nieustanny wzrost ryb przez całe życie. Jedynie tempo tego wzrostu jest w młodym wieku znacznie szybsze.

Ryby nie mają głosu

Wbrew znanemu powiedzeniu — „ ryby akwariowe nie mają głosu " stwierdzono, że u niektórych gatunków poszczególne osobniki wydają dość głośne tony, a zatem muszą mieć również możność ich przyjmowania. Być może, że fale głosowe są odbierane przez ryby nie tylko za pośrednictwem narządu słuchu, ale również za pośrednictwem linii bocznej czy nawet całej powierzchni ciała. Podejmowane próby tresury ryb wykazały, że niektóre gatunki reagują wyraźnie na dźwięki pewnych instrumentów.

Poszczególne ryby udało się nawet nauczyć reagowania na nadane im imiona. Niewątpliwie jednak zmysł słuchu ma u ryb minimalne znaczenie.

Pozostaje wspomnieć choć pokrótce o psychicznych właściwościach ryb. Są one oczywiście rozmaite u poszczególnych gatunków, ale i wśród osobników jednego gatunku zaznaczają się poważne różnice indywidualne. Na ogół za mało inteligentne uważa się ryby prowadzące stadny tryb życia, natomiast wyższe właściwości psychiczne zaznaczają się u ryb żyjących pojedynczo. Za najbardziej inteligentne uchodzą ryby z rodziny pielęgnicowate, które nie tylko bacznie obserwują, co się dzieje poza akwarium, ale zdają się rozróżniać osobę opiekującą się nimi. Niekiedy oswajają się z jej obecnością na tyle, że pozwalają się bez oporu dotykać, a nawet wyjmować z wódy.

Narządy zmysłowe są u ryb

Narządy zmysłowe są u poszczególnych gatunków ryb rozmaicie rozwinięte. Największe znaczenie spośród narządów czucia ma wzrok. Oczy informują ryby zarówno o barwach, jak i kształtach czy ruchach otaczającego je świata. Skala rozpoznawanych barw jest prawdopodobnie nawet większa niż u człowieka.

Gałka oczu rybich nie zmienia swych kształtów, może natomiast w mniejszym łub większym stopniu zmieniać swe położenie. Ze zdolnością widzenia wiąże się obserwowana u niektórych ryby akwariowe zdolność zmiany barwy ciała w zależności od barwy otaczającego je środowiska. U większości gatunków ryb narządy węchu i smaku są dobrze, a nawet doskonale rozwinięte.

Ośrodkiem przyjmującym substancje zapachowe rozpuszczone w wodzie są dołki węchowe. Osobniki martwe lub okaleczone wydzielają substancje zapachowe, skłaniające inne osobniki tego gatunku do ucieczki.